یه بدهکار

من ملک بودم و فردوس برین جایم بود آدم آورد درین دیر خراب آبادم


اندر باب حکایت

سلام و صد سلام و هزاران سلام بر طرفداران پوووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووول

حکایت می کنند جوانی بود مجنون نام و عاشق دختری به نام لیلی.هر روز در قفا و دوری یار و از جفای روزگار مینالید و به سان دیوانه ها دلباخته معشوقش بود.به طوری که هر روز نام لیلی رو بر سنگها حک میکرد و از عشق لیلی سروده ها میسرود و داستانها میگفت.

عاقبت پس از مدتها بر سر راه لیلی حاضر شد و خواسته درونی خود را برای لیلی بازگو کرد.در مقابلش زانو زد و گفت آنچه در دلش بود و در اخر گفت:لیلی من جانم را هم برای تو میدهم.لیلی که تا این هنگام ساکت بود گفت؟پول داری؟خانه داری؟موبایل داری؟ماشین آخرین سیستم داری؟مجنون گفت لیلی من اینها را ندارم ولی جانم را برایت میدهم عزیزترین چیزم را.میدونید لیلی چی گفت گفت:                                                     

کاش معشوقه ز عاشق طلب پول می کرد                                                                                                                                                         جان که متاعی نیست هر بی سر و پایی دارد

قصه ما به سر رسید مجنون به لیلی نرسید چون بی پول بود و خاک بر سر.



?یه بدهکار | 1388/8/21 | پیوند | 1 نظر | ارسال نظر